فرآیند جذب داروهای تجزیه کننده قرص ها

فرآیند جذب دارو: قرص های پراکنده عمدتاً با تجزیه ، انحلال ، حمل و نقل ترانس غشایی در بدن جذب می شوند و سپس وارد گردش خون می شوند تا توسط بدن انسان جذب شود.

برای داروهای ضعیف محلول:

اول ، مکانیسم تجزیه قرص های ساخته شده از داروهای ضعیف محلول ، تورم و تجزیه است. هنگامی که آنها در قرص های پراکنده ساخته شدند ، می توانند به سرعت تجزیه شوند.

در مرحله دوم ، قرص های پراکنده ساخته شده از داروهای محلول ضعیف با تجزیه سریع و انحلال سریع مشخص می شوند.

دلایل تجزیه سریع: اضافه کردن یک ماده تجزیه کننده قوی با کمی محلول در آب و ریزسختی قوی. مولکول های آب از طریق عمل مویرگی یا تورم به قرص نفوذ می کنند. پس از جذب ، ذرات پودر بدون حل شدن متورم می شوند ، محلول کلوئیدی را تشکیل نمی دهند و مانع از ادامه مداوم مولکول های آب نمی شوند و بر تجزیه بیشتر قرص تأثیر می گذارند.

برخی از مواد برقی دیگر آبدوست ، از جمله اتصال دهنده آبگریز (Povidone) ، گلیدان آبگریز (ژل سیلیس میکرونیزه) را اضافه کنید ، همه این قرص را از طریق نفوذ به مولکول های آب تجزیه می کنند.

قرص های پراکندگی نسبت به قرص های معمولی سختی کمتری دارند

دلایل انحلال سریعتر:

1. ماده اولیه میکرونیدل شده است که باعث کاهش اندازه ذرات دارو می شود ، سطح خاص سطح را افزایش می دهد و انحلال را تسریع می کند.

2. با افزودن سورفاکتانت ، اثر حل کننده آن باعث افزایش محلول در محلول می شود ، به طوری که انحلال تسریع می شود

3. با توجه به انحلال ، مجموعه ای از مقایسه ها در فارماکوپه وجود دارد. آزیترومایسین یک داروی ضعیف محلول است. در فارماکوپه ، در اندازه گیری انحلال قرص های معمولی آزیترومایسین و قرص های پراکنده اختلاف وجود دارد: با همان مقدار برچسب خورده ، زمان مشخص شده برای قرص های معمولی 45 دقیقه و مدت زمان مشخص شده برای قرص های پراکنده 15 دقیقه است. از این رو می توانیم ببینیم که در آیین نامه فارماکوپه: میزان انحلال قرص های پراکنده بالاتر از قرص های معمولی است و انحلال سریعتر است.